Waarom we naar de natuur verlangen (zelfs als we het ons niet realiseren)
Er is een reden waarom je je beter voelt na een boswandeling of waarom als je bij een raam zit, alles lichter lijkt. De natuur is meer dan alleen maar mooi; ze spreekt iets ouds aan in ons allemaal.
Ik dacht altijd dat ik geen ‘natuurmens’ was. Ik hield van gezellige cafés, boekhandels en het stadsleven. Maar toen merkte ik iets vreemds: de dagen dat ik door het park liep in plaats van de lastige route naar huis te nemen, sliep ik beter. Mijn geest voelde minder mistig. Ik voelde me... oké, op een manier die niet gerepareerd hoefde te worden.
Toen leerde ik erover biofilie - een term die ‘liefde voor het leven’ of ‘liefde voor levende wezens’ betekent. Het is het idee dat mensen zich van nature tot de natuur aangetrokken voelen, niet alleen emotioneel maar ook biologisch. We zijn geprogrammeerd om bomen, rivieren, vogelgezang en zelfs de geur van aarde op te sporen.
Het blijkt dat we dat niet alleen doen leuk vinden natuur. Wij behoefte Het.
Wat de natuur met je hersenen doet
Zelfs een korte blootstelling aan een natuurlijke omgeving kan het stressniveau verlagen, angst verminderen en de cognitieve functie verbeteren. Uit één onderzoek is gebleken dat wandelen in de natuur – zelfs niet wandelen, gewoon wandelen – de activiteit kan verminderen in het deel van de hersenen dat verband houdt met herkajeen, die zich herhalende, zorgenwekkende gedachten die nergens heen gaan.
De natuur vermindert cortisol (je stresshormoon) en boosts serotonine En dopamine, die feel-good boodschappers in je hersenen. Het verzacht letterlijk de stressreactie van het lichaam.
En er is niet veel voor nodig. Sommige onderzoeken tonen voordelen aan bij slechts 10 tot 20 minuten blootstelling aan de natuur per dag. Dat zou kunnen zijn:
- Je koffie drinken bij een open raam.
- Zittend op een bankje onder een boom.
- Vanaf je balkon naar de lucht kijken.
- Bladeren of aarde aanraken met je handen.
Waarom dit niet alleen maar ‘nice to have’ is
In het stadsleven brengen we het grootste deel van onze tijd door in kunstmatige omgevingen: binnenshuis, onder TL-licht, omringd door schermen. Onze ogen, oren, huid en zenjestelsel worden overprikkeld op manieren waarvoor we niet zijn ontworpen.
De natuur is het tegenovergestelde. Het zit vol zachte fascinatie - dingen die zachtjes onze aandacht trekken zonder deze op te eisen. Een vogel die tussen de takken springt, licht dat op het water danst, het geluid van de wind in de bomen. Deze rustige patronen zorgen ervoor dat onze geest kan rusten, zelfs als hij wakker is.
Manieren om een beetje natuur aan je dag toe te voegen
Je hebt geen berg of bos nodig. Je hebt maar even nodig. Dit is wat ik nuttig heb gevonden:
- Zet een plant in de buurt van je bureau of aanrecht.
- Open een raam en luister – echt luisteren – naar de geluiden buiten.
- Bekijk het veranderende licht op verschillende tijdstippen van de dag.
- Ga een minuut of twee blootsvoets in het gras staan (als het weer het toelaat).
- Neem de langere, groenere route, ook al duurt het maar drie minuten langer.
De roep van het wild (zelfs in jou)
Soms denk ik dat ons verlangen naar de natuur het lichaam is dat zich iets herinnert dat we zijn vergeten. Dat rustige bospad? Het voelt veilig omdat het ergens diep van binnen zit is. Dat briesje op je huid of die glimp van een ster? Het kalmeert niet alleen je geest, het herinnert je eraan dat je leeft.
En misschien hoeft u niet meer te doen. Misschien moet je gewoon even buiten zijn en herinneren.
De schrijfster
Ik ben Femke Schouten, een schrijver en rustige natuurliefhebber uit Nederland. Ik geloof dat sommige van de beste medicijnen in het leven onuitgesproken blijven, zoals zonlicht op je gezicht of mos onder je voeten. Door kleine, bewuste momenten buitenshuis heb ik ruimte gevonden om weer te ademen. Ik hoop dat mijn woorden jou daar ook zachtjes heen leiden.
Bijlage
Ontdek hoe een eenvoudige druppel etherische olie je dagelijks welzijn op natuurlijke wijze kan stimuleren.
0 Antwoorden